De ontbrekende betalingen aan bandleden
Volgens de rechtspraak heeft Sting sinds het begin van de juridische procedure meer dan €595.000 (£595.000) betaald aan zijn voormalige bandgenoten van The Police. Aan de orde is dat hij en zijn bedrijf Magnetic Publishing meer dan $2 miljoen (£1.49 miljoen) aan ‘arrangeursvergoedingen’ verschuldigd zouden zijn aan drummer Stewart Copeland en gitarist Andrew Summers.
De claims van de bandleden
Copeland en Summers stellen dat zij recht hebben op een bedrag dat meer dan $2 miljoen bedraagt, gebaseerd op afspraken over hun vergoedingen. Deze vergoeding, ook wel bekend als de ‘arrangeursvergoeding’, bestaat uit 15% van de inkomsten uit het uitgeven van liedjes, dat volgens hen niet correct zou zijn uitbetaald uit de inkomsten van streamingdiensten. Deze claim is gebaseerd op documenten die in december 2024 voor de rechtbank werden ingediend.
Interpretatie van contractuele afspraken
Het juridische geschil draait om de interpretatie van verschillende overeenkomsten die tussen de bandleden werden gesloten sinds de oprichting van de band in de late jaren zeventig tot en met 2016. Robert Howe, de advocaat van Sting, stelde dat de afspraken niet van toepassing zijn op streaming, maar alleen op fysieke producten zoals vinyl en cassettebandjes. Hij benadrukte dat Sting, wiens echte naam Gordon Sumner is, sinds 2024 al meer dan $800.000 (£595.000) aan historisch onbetaald gelaten bedragen heeft betaald, hoewel er nog steeds onenigheid bestaat over de toepassing van de voorwaarden op streaming inkomsten.
Interpretatie van de voorwaarden in contracten
Hoe benadrukte dat de woorden ‘mechanisch inkomen’ en ‘vergoedingen voor openbare uitvoering’ niet duidelijk toepasbaar zijn op streamingdiensten, omdat deze nog steeds aanzienlijke inkomsten genereren. Een document uit 2016, dat volgens Howe ‘professioneel was opgesteld’, stelt dat Sting en zijn uitgeverij alleen betalingen verschuldigd zijn voor mechanical income, dus de inkomsten uit de productie van fysieke platen.
Geschiedenis van de contractuele afspraken
Ian Mill, de advocaat die Copeland en Summers vertegenwoordigt, gaf aan dat de overeenkomsten teruggaan tot 1977. Hij liet weten dat de band, bekend van hits als Every Breath You Take, Roxanne en Message In A Bottle, al vóór het vastleggen in schriftelijke contracten in 2016, overeengekomen was dat zij een percentage van 15% zouden ontvangen.
Het te beoordelen geschil in de rechtszaak
Het centrale punt in de komende rechtszaak is of de partijen correct hebben gerapporteerd over de vergoeding aan de arrangeur, volgens de voorwaarden van de overeenkomst uit 2016. Volgens Mill wordt er bij de zaak vooral gekeken naar de vraag of de bandleden recht hebben op een deel van alle inkomsten uit het uitgeven van hun muziek, inclusief de commerciële exploitatie hiervan, en of dit overeenkomt met de afspraken uit 2016.
Vooruitblik op de rechtszaak
De voorlopige zitting, die volgens planning op donderdag eindigt, wordt uiteindelijk gevolgd door een verdere rechtszitting op een later moment. Het wordt dan duidelijk of de bandleden inderdaad recht hebben op de door hen geëiste bedragen of dat de gemaakte afspraken anders geïnterpreteerd moeten worden.
