Hedendaagse conflicten en de nasleep van het vredesakkoord
De oproep tot eenheid onder de rebellengroepen
De leider van de meest prominente dissidente tak van voormalige guerrillabeweging FARC heeft onlangs opgeroepen tot een solidariteit onder de rebellengroepen om gezamenlijk de Amerikaanse interventie te bestrijden. In een videoboodschap benadrukte Nestor Gregorio Lozada, die beter bekendstaat onder zijn pseudoniem “Ivan Mordisco”, dat het samenbrengen van de verschillende groepen noodzakelijk is om de Amerikaanse inmenging te weerstaan. Hij stelde dat een gezamenlijke front noodzakelijk was om te voorkomen dat de VS de regio verder zou destabiliseren.
De politieke context en Amerikaanse retoriek
Deze oproep kwam kort nadat de Amerikaanse president Donald Trump had aangegeven dat een militaire operatie gericht op Colombia “goed klinkt” toen hem werd gevraagd of hij militaire actie zou kunnen bevelen. Trump noemde de Colombiaanse president Gustavo Petro tevens een “zieke man die cocaine wil maken en verkopen in de Verenigde Staten”. Deze opmerkingen veroorzaakten bezorgdheid, vooral nadat een Amerikaanse inval in buurland Venezuela resulteerde in de detentie van Nicolás Maduro, de Venezuelaanse president. In tegenstelling tot Venezuela heeft Colombia sterke militaire banden met de VS.
Relaties tussen de Amerikaanse, Colombiaanse en Venezolaanse strijdkrachten
Dominique van Heerden, senior buitenlands producer bij Sky News, verklaarde dat de Amerikaanse strijdkrachten een goed gevestigde en sterke samenwerkingsrelatie hebben met de Colombiaanse strijdkrachten. Hoewel deze samenwerking recent versterkt werd, vooral onder de huidige Amerikaanse en Colombiaanse regeringen, bestaan er weinig contactpunten met het Venezolaanse leger. Van Heerden gaf aan dat Colombia enorm veel moeite doet om de cocaïneproductie te bestrijden, ondanks aanzienlijke uitdagingen. In tegenstelling hiermee wordt Venezuela ervan beschuldigd een belangrijke rol te spelen in het transport van cocaine, zonder enige bereidheid om het probleem actief aan te pakken.
Langdurige burgeroorlog en de recente ontwikkelingen
In tegenstelling tot Venezuela, waar interne machtsstrijd de boventoon voerde, leidde Colombia reeds meer dan vijftig jaar lang tot gewapende conflicten tussen de regering en diverse rebelengroepen, waaronder FARC. In 2016 bereikte Colombia een onderhandelingsovereenkomst die onder grote controverse tot stand kwam, nadat het volk in een referendum een eerdere vredesdeal had afgewezen. President Juan Manuel Santos zette de nieuwe akkoorden door met talrijke aanpassingen.
Ondanks het vredesakkoord blijven gevechten voorkomen in landelijke gebieden, waarbij verschillende splintergroepen zich blijven verzetten. De tussenpersoon voor de Verenigde Naties, Carlos Ruiz Massieu, uitte recentelijk zijn bezorgdheid over de heropleving van het geweld. Hij stelde dat de situatie in sommige delen van het land verslechterd is door de opkomst van gewapende actoren, die gebruik maken van de beperkte aanwezigheid van de staat en proberen controle te krijgen over illegale economieën.
Het potentiële toekomstscenario
Het is vooral deze gewapende groep, en niet de Colombiaanse strijdkrachten, die mogelijk het doelwit van President Trump zou kunnen worden indien hij besluit om Colombia te betrekken in een militaire operatie. De politieke en militaire dynamiek in Colombia blijft complex, mede door de blijvende invloed van niet-statelijke gewapende actoren en de voortdurende internationale interesse in de regio.
