Persoonlijke ervaring en emotionele reactie
De Britse koningin heeft voor het eerst publiekelijk gesproken over een incident uit haar jonge jaren, waarbij ze op een trein werd aangevallen. Deze gebeurtenis liet haar destijds “zo boos” achter en ze vertelde dat ze zich toen verzette en dat de gebeurtenis jarenlang bij haar heeft gespeeld.
In een interview met de radioshow Today van BBC Radio 4 beschreef ze hoe ze zichzelf verdedigde toen een jonge man haar aanviel terwijl ze een boek las. Ze zei: “Iemand die ik niet kende – ik was mijn boek aan het lezen en deze jongen, man, viel me aan, en ik heb gevochten.” Vervolgens herinnerde ze zich dat ze de trein verliet, terwijl haar moeder haar aankeek en vroeg waarom haar haar recht overeind stond en waarom er een knoop uit haar jas was verdwenen.
Volgens haar voelde ze diepe woede en boosheid, gevoelens die jarenlang bij haar hadden gezeten. Toen het onderwerp huiselijk geweld recent ter sprake kwam en ze hoorde over de tragedies van John en Amy Hunt, voelde ze zich hier sterk toe verbonden.
Verbinding met de familie Hunt en het belang van steun
De koningin gebruikte het interview ook om haar waardering uit te spreken voor BBC-voetbalcommentator John Hunt en zijn dochter Amy, wiens familie vorig jaar werd vermoord. Ze zei dat de familie Hunt “zoveel trots op jullie beiden zou zijn.”
Louise Hunt, 25 jaar, haar zus Hannah, 28 jaar, en hun moeder Carol, 61 jaar, werden op 9 juli 2024 in een rustige straat in Bushey, Hertfordshire, vermoord door Louise’s ex-partner, Kyle Clifford, 27 jaar. Clifford kreeg eerder dat jaar drie levenslange straffen.
Nadat ze haar verhaal had gedeeld, zei Amy Hunt: “Dank u dat u dit verhaal eerst hebt gedeeld, Majesteit, want het vergt veel om zulke dingen te vertellen, omdat elke vrouw haar eigen verhaal heeft.”
Fondsenwervingsactie en steun voor jonge vrouwen
De maandelijkse benefietgala was bedoeld om het ”Hunt Family Fund” op te richten. John Hunt en Amy richtten dit in herinnering aan hun geliefden op, met het doel geld in te zamelen voor goede doelen die jongeren ondersteunen en inspireren.
In de opname zei de koningin: “Ik wil alleen maar zeggen dat, waar jullie familie nu ook is, ze zo trots op jullie zou zijn. Ze zouden vanboven naar jullie glimlachen en denken: ‘Wat een geweldige vader, echtgenoot en zus.’”
De discussie, opgenomen in de tuin van Clarence House, was vorig maand gehouden en werd geleid door BBC-presentatrice Emma Barnett, met onder meer de voormalige premier Theresa May. John Hunt benadrukte dat het nog steeds erg moeilijk is, een jaar na het verlies van zijn familie, en dat men kracht moet vinden in de beschikbare middelen om de volgende uren en dagen door te komen.
Hij zei verder: “Amy is mijn beste raadgever geworden vanaf het begin. We praten voortdurend. Ik zei altijd ‘ik kan het niet zonder jou’, maar nu zeg ik ‘ik kan het met jou’.”
Amy voegde toe: “Een groot deel van ons is nog steeds in ontzag en shock. Misschien blijven we dat de rest van ons leven, gezien de omvang van ons verlies. We missen hen elke minuut van de dag.”
Historisch aspect en haar strijd tegen stigma
Het incident uit haar jeugd werd voor het eerst beschreven in het boek “Power And The Palace: The Inside Story Of The Monarchy And 10 Downing Street” door Valentine Low, voormalig royal reporter voor The Times. In dat boek wordt vermeld dat de koningin in 2008 aan de toenmalige burgemeester van Londen, Boris Johnson, vertelde over een aanval uit haar verleden en zei dat ze haar schoen had gebruikt om haar aanvaller te slaan.
Volgens het verhaal zou haar hulp zijn gezocht op het station van Paddington, waarna de man werd gearresteerd. Low verklaarde dat de koningin haar verhaal deelt om “een deel van het stigma” dat slachtoffers van soortgelijke aanvallen kunnen ontmoeten, weg te nemen.
Hij benadrukte dat dit haar doel is: “Ze wil dat mensen hun verhaal kunnen delen, niet publiekelijk zoals zij, maar aan iemand die hen kan helpen of die in gezag is.”
Haar voortdurende campagne en persoonlijke betrokkenheid
De koningin heeft centra voor slachtofferhulp bezocht, zowel in het Verenigd Koninkrijk als daarbuiten, en recepties georganiseerd voor overlevenden van seksueel geweld en huiselijk geweld. Ze heeft zich regelmatig uitgesproken over dit onderwerp. Volgens Low is haar inzet al meer dan tien jaar aan de gang, en hoewel haar eigen ervaring haar benadering heeft beïnvloed, is het vooral de verhalen van andere slachtoffers die haar woede hebben aangewakkerd.
Hij stelt dat haar verhaal aangeeft dat de monarchie zich meer persoonlijk opstelt dan voorheen. Moderne royalty’s, zo zegt hij, zijn bereid hierover open te praten, in tegenstelling tot haar moeder, de late koningin Elizabeth, die dergelijke details nooit zou hebben gedeeld. Hij merkt op dat de koning bijvoorbeeld openhartig was over zijn kankerdiagnose en behandeling, wat cruciaal is in de verandering van de monarchie naar een meer menselijke en aanspreekbare instelling.
