Verhalen van voormalige klasgenoten over fondsen en gedragingen tijdens de schooltijd
Uit verklaringen van twee ex-leerlingen van Dulwich College blijkt dat Nigel Farage mogelijk antisemitische liederen zong en racistische uitlatingen deed tijdens zijn studententijd. Een van de getuigen, Jean-Pierre Lihou, nu 61 jaar oud, herinnerde zich dat hij in de jaren 1970 bevriend was met Farage, toen hij bij de school begon. Lihou, die gedeeltelijk Duitser is, vertelde dat hij enkele slaapfeestjes bij Farage’s ouders had doorgebracht en dat het al snel duidelijk was dat Farage niet de persoon was die hij aanvankelijk dacht te kennen.
Recidive en racistische uitingen tijdens de schooljaren
Lihou beschreef dat Farage antisemitische liederen zong gericht aan zijn joodse klasgenoten, waaronder Peter Ettedgui. Volgens hem zong Farage onder andere: “Gas ze allemaal, gas ze uit, gas ze in, naar de gaskamers kruipen ze.” Hij voegde eraan toe dat Farage ook opmerkingen maakte over niet-witte leerlingen, vooral over degenen met de achternaam Patel, die volgens hem op dat moment meer Patels dan Smiths op school hadden. Lihou benadrukte dat Farage vaak opmerkingen maakte die anderen zichtbaar kwetsden, vooral joodse leerlingen, en dat dit gedrag op den duur iedereen beïnvloedde.
Gedragsregels en morele afwegingen
Een andere oud-leerling, Stefan Benarroch, die ook bevriend was met Ettedgui, bevestigde dat Farage zich als tiener niet acceptabel gedroeg. Benarroch, die zich identificeert als joods, stelde dat Farage’s gedrag tijdens zijn schooltijd volkomen onaangepast was, ongeacht de tijdsperiode. Hij beschreef dat Farage en zijn “bende” hem en anderen herhaaldelijk paalden tijdens vrijdagavondgebeden en dat dit gedrag als zeer afschuwelijk werd ervaren. Benarroch voegde eraan toe dat het racistische gedrag niet slechts een jeugdzonde was, maar dat Farage als volwassene nog steeds vergelijkbare kenmerken vertoonde.
Reacties en overtuigingen van Nigel Farage en politieke partijen
Farage heeft gesteld dat hij tijdens zijn schooltijd niemand opzettelijk racistisch heeft belaagd en dat de beschuldigingen binnen een politieke context geplaatst moeten worden. Hij ontkent dat hij direct racistische handelingen heeft gepleegd en suggereert dat de aantijgingen later pas zijn uitgebracht, mogelijk als onderdeel van politieke strategieën. Reform UK, de partij waar Farage verbonden aan is, noemt de aantijgingen “niemand anders dan leugens” en bekritiseert de media voor het ‘graven in oude verhalen’.
De maatschappelijke impact en verdere gebeurtenissen
Sinds de brexitcampagne in 2013 worden beschuldigingen omtrent Farage’s verleden uitgedragen en omstreden. De beschuldigingen kunnen grote invloed hebben op zijn politieke ambities, waaronder de mogelijkheid om premier te worden. Verschillende ex-klasgenoten en getuigen, waaronder Stefan Benarroch en Jean-Pierre Lihou, hebben hun zorgen geuit en bewijs geleverd van potentiële racistische gedragingen, zoals het zingen van antisemitische liederen en het maken van discriminerende opmerkingen.
Verweer en verdere reputatieschade
Farage heeft gereageerd door te wijzen op een brief van een oude schoolvriend waarin wordt gesteld dat de zogenaamde “jeugdige” grappen en taalgebruik niet met kwade opzet waren, maar bedoeld als humor. Tevens stelde hij dat zulke uitspraken niet representatief waren voor zijn persoon. Aan de andere kant blijven sommige voormalige klasgenoten en onderzoekers twijfelen aan de oprechtheid van zijn verklaring, vooral gezien de herkomst van de beschuldigingen en het bewijs dat is aangeleverd.
Huidige stand van zaken en publieke reactie
De controverse rond Farage en zijn verleden leidt tot een breed maatschappelijk debat over de invloed van vroegere gedragingen op de hedendaagse politieke carrière. Politieke opponenten, zoals Labour en de Liberaal-Democraten, dringen erop aan dat Farage openheid geeft en zich expliciet uitspreekt over de beschuldigingen. De partij Reform UK beschuldigt de media van het ‘graven in oude koeien’ en benadrukt dat de politieke uitslag afhangt van de stemmers, niet van de journalistiek.
Conclusie
De beschuldigingen tegen Nigel Farage – variërend van antisemitische liederen tot racistische opmerkingen – blijven een bron van controverse en discussie. Terwijl hij zichzelf verdedigt en beweert dat de aantijgingen politiek gemotiveerd zijn, blijven getuigen en bronnen aandringen op transparantie en verantwoording. De zaak illustreert de complexiteit van het beoordelen van gedragingen uit het verleden in relatie tot de politieke carrière in de moderne samenleving.
