Een van de oudste menselijke skeletten in Noord-Amerika
De Kennewick-man, genoemd naar de stad in de staat Washington waar zijn resten werden gevonden, wordt beschouwd als een van de meest betekenisvolle menselijke fossielen ooit ontdekt op het continent. Zijn reconstructie biedt inzicht in het leven van een man die ongeveer 40 jaar oud was op het moment van zijn overlijden in het vroege Holoceen. In 1996 werd zijn skelet aangetroffen langs de oevers van de Columbia-rivier. Het is een van de meest volledige skeletten uit deze tijd die in de Amerika’s zijn ontdekt en heeft de discussie over de eerste bewonders van het continent nieuw leven ingeblazen.
Het reconstructieproces van het gezicht
Recentelijk kon voor het eerst in meer dan 8.000 jaar zijn levendige voorkomen worden getoond. Zijn schedel werd gebruikt voor een digitale reconstructie, waarbij de kenmerken van zijn gezicht werden herbouwd voor een nieuwe studie. Cicero Moraes, de belangrijkste auteur van het onderzoek, vertelde dat het resultaat een ‘sterk en veerkrachtig persoon’ toont, wiens gelaatspieken wijzen op een leven dat gekenmerkt werd door voortdurende fysieke inspanning en overleving.
De reconstructie werd gerealiseerd door een combinatie van ‘anatomische kennis en statistische data’, aldus Moraes. Eerst werd de schedel geanalyseerd met behulp van gemiddelde waarden van wekeweefseldichtheid en richtlijnen voor het plaatsen van belangrijke gezichtsfuncties zoals de ogen, neus, lippen en oren. Deze referenties zijn gebaseerd op uitgebreide datasets, waaronder medische beeldvorming zoals CT-scans.
Vervolgens werd het hoofd van een digitale donor anatomisch aangepast om overeen te komen met de structuur van de Kennewick-schedel. Hierdoor kon een basisgezichtsreconstructie worden gemaakt op een wijze die realistische biologische patronen volgt. Het resultaat is een objectief gezicht, dat uitsluitend op de vorm van de schedel is gebaseerd en geen subjectieve elementen zoals haar of huidskleur bevat.
Daarnaast is er ook een meer speculatieve versie die enkele van deze elementen toevoegt, waardoor de reconstructie een levendiger uiterlijk krijgt.
Wat de fysieke toestand onthult over het leven en de dood
Moraes benadrukte dat de moeilijkheden waarmee de Kennewick-man te maken had, niet alleen zichtbaar zijn in zijn gezicht, maar vooral in zijn botten. Hij had verschillende fysieke trauma’s opgelopen, waaronder een kleine craniale insnede, gebroken ribben, een fractuur in de rechter scapula en een aanzienlijke speerwond waar de punt nog in zijn rechterschaambeen was blijven steken. Zijn skelet vertoonde ook tekenen van aanzienlijke slijtage aan de tanden en de aanwezigheid van surfer’s ear, een aandoening veroorzaakt door herhaalde blootstelling aan koud water, gekenmerkt door bony groei in de gehoorgang.
Moraes stelde dat, ondanks enkele milde artrose-verschijnselen, de meeste grote verwondingen, zoals de rib- en bekkenfracturen, hem nog jaren hadden overleefd. De verwondingen aan zijn schouder worden toegeschreven aan gebeurtenissen kort voor zijn dood, hoewel het niet met absolute zekerheid vaststaat waardoor hij is omgekomen.
Levensstijl en fysische kenmerken
In leven was de Kennewick-man ongeveer 1,73 meter lang en woog hij vermoedelijk tussen de 70 en 75 kilogram. Zijn dieet bestond waarschijnlijk uit zeedieren, en hij dronk smeltwater dat uit gletsjers stroomde. Zijn resten, bestaande uit 350 gevonden botten en fragmenten, bieden een waardevol inzicht in zijn bestaan en worden beschouwd als een van de belangrijkste menselijke skeletten in Noord-Amerika.
De vondst heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan het wetenschappelijke debat over de earliest bewonders van de Americas. Voorstanders van de theorie dat de eerste inwoners afstammen van Paleo-Indiërs houden vol dat zij de voorouders zijn van de huidige inheemse bevolking, terwijl anderen betwijfelen dat de eerste migranten van Aziatische of Europese afkomst waren.
Volgens een artikel uit 2019 door antropoloog Ann Kakaliouras markeert de Kennewick-skeletale vondst het ‘einde van een niet-Indiase oude Noord-Amerika’. Moraes stelde dat het onderzoek aan de resten onze kennis over de bewoningsgeschiedenis van het continent aanzienlijk heeft uitgebreid. Het heeft ook vaardigheden opgeleverd om aspecten van het dagelijkse leven van deze persoon te reconstrueren, bijna als een klein venster op het verleden open te zetten.
Wetenschappelijke publicatie en significante inzichten
De studie over de reconstructie en de bevindingen is gepubliceerd in het tijdschrift OrtogOnLineMag, en biedt een gedetailleerd beeld van een man die duizenden jaren geleden leefde, met een directe blik op de menselijke geschiedenis in Noord-Amerika.
