De toekomst van het Office for Budget Responsibility
Nigel Farage heeft aangegeven dat hij overweegt het Office for Budget Responsibility (OBR) te willen afschaffen, mochten zijn partij, Reform UK, de volgende landelijke verkiezingen winnen en hij tot premier worden benoemd. Hij uitte kritiek op de rol van de uitgavenwaakhond, die volgens hem de financiers “effectief dicteert aan de gekozen politici”.
Kritiek op de rol van de OBR
Farage stelt dat de OBR de premier en diens financieel beleid beperkt doordat het de chancellors “behoort te maken” en hen “vooral aan het bit” houdt in plaats van dat zij zelf zelfstandig nadenken. Volgens hem leidt dit tot een situatie waarin de waakhond “effectief dicteert aan gekozen functionarissen”.
De Britse schatkistminister James Murray waarschuwde echter voor wat hij noemde “fiscale roekeloosheid” en betitelde Farage’s suggesties als een plan dat de economie van het land zou schaden, vergelijkbaar met een “Liz Truss-plan op steroïden”.
Eigen woorden van Farage over de OBR
In een interview met The Telegraph vroeg Farage zich af of de OBR überhaupt nog een nuttige rol speelt: “Ik heb de noodzaak ervan in twijfel getrokken. De vraag is of de OBR nog een relevante dienst levert.”
Hij vervolgde: “We moeten nadenken of we zonder de OBR beter af zijn. Ik neem dat zeer serieus in overweging.”
Zijn kritiek op het functioneren van de OBR
Farage uitte verder dat de organisatie het beleid “vertekent” en dat politici daardoor “behoed worden” in plaats van eigen keuzes te maken. Hij stelde dat de macht in veel onderdelen van het publieke leven is verschoven naar rechters en zelfstandige commissies, in plaats van naar de elected regering.
Geschiedenis en controverse rondom de OBR
Het Office for Budget Responsibility werd in 2010 opgericht door de coalitieregering van de Conservatieven en de Liberale Democraten. De taak van de OBR is het maken van prognoses over de economie en de overheidsfinanciën voor een periode van vijf jaar. Deze voorspellingen worden twee keer per jaar gepubliceerd, samen met het fiscale beleid in de begroting en de lenteverklaring, en houden rekening met belasting- en uitgavenbesluiten van de minister van Financiën.
De waakhond kwam recentelijk onder vuur te liggen vanwege de accuraatheid van zijn prognoses en de invloed die het volgens critici heeft op politieke beslissingen.
Een van de incidenten die de controverse versterkten, was dat bij de begroting van vorig jaar de voorspellingen van de OBR al toegankelijk waren op hun website voordat de minister van Financiën haar verklaring in het Lagerhuis had gedaan. Dit leidde tot het ontslag van de voorzitter, Richard Hughes.
Ook waren er spanningen tussen de OBR en het ministerie van Financiën, waarbij functionarissen zorgen uitten over lekken van de begrotingsinformatie die mogelijk misverstanden over de prognoses zouden verspreiden.
Kritiek van Farage op de invloed van de OBR
Farage noemt de organisatie “vertekent beleid”. Hij gelooft dat de organisatie de beleidsmakers “behoed” en dat de politici niet meer vrij zijn in hun keuzes. Volgens hem is er, in de huidige economische situatie, behoefte aan een overheid die radicaal durft te handelen.
Wat zou er veranderen zonder de OBR?
Farage weigerde te zeggen wie volgens hem de prognoses zou maken als de OBR zou worden afgeschaft. Voor de oprichting van de OBR werden dergelijke prognoses door het ministerie van Financiën gemaakt, maar dit leidde tot beschuldigingen dat de cijfers in het voordeel van de regering werden vertaald.
De voormalige premier Liz Truss trok in 2022 de analyse van haar “mini-budget” niet door de OBR, wat wordt gezien als een factor die bijdroeg aan de negatieve marktreactie en haar latere ontslag.
Reactie van de regering op Farage’s voorstel
In reactie op Farage’s uitspraken zei James Murray, de chief secretary van het ministerie van Financiën: “Farage blijft zich niet beperken tot adviezen van Liz Truss, maar wil nu verder gaan.”
Hij benadrukte dat veel werkenden de prijs van roekeloos financieel beleid kennen, aangezien velen nog steeds forse bedragen meer betalen voor hun hypotheken dan vóór de economische ineenstorting onder Truss. Vervolgens stelde Murray dat Farage’s voorstel de Britse economie ernstig zou schaden en dat het vooral de werkenden en het bedrijfsleven zijn die de rekening zouden krijgen.
