Invoering van een revolutionaire zelfafname-methode
Onderzoek toont aan dat een innovatieve bloedtest, die thuis uitgevoerd kan worden door middel van een eenvoudige vingerprik, potentieel kan bijdragen aan het detecteren van Alzheimer. Het bloedmonster wordt op een droge kaart verzameld en per post naar een laboratorium gestuurd, zonder dat koeling nodig is. Deze benadering zou de toegankelijkheid van Alzheimer-diagnoses aanzienlijk kunnen verbeteren, vooral in regio’s waar klassieke tests moeilijk te verkrijgen zijn.
Konventionele methoden versus nieuwe technieken
Traditioneel wordt Alzheimer vastgesteld via hersenscans of het onderzoek van ruggenmergvocht. Deze methoden kunnen ingrijpend en kostbaar zijn, wat voor veel patiënten een barrière vormt. Daarnaast bestaan er steeds nauwkeuriger klinische bloedtesten die echter zowel gespecialiseerde arbeidskrachten vereisen als temperatuurbeheerde opslag, waardoor het gebruik beperkt is.
Werking en onderzoeksresultaten van de nieuwe bloedtest
In een recente studie konden onderzoekers aantonen dat met slechts enkele druppels bloed, afkomstig van de vingertop en gedroogd op een kaart, ze eiwitten konden identificeren die gerelateerd zijn aan Alzheimer en andere hersenveranderingen. Bij 337 deelnemers werd vastgesteld dat de aanwezigheid van deze eiwitten sterk correleerde met uitkomsten van meer traditionele diagnostische procedures. Interessant is dat de deelnemers het bloedmonster zelf konden verzamelen zonder hulp van onderzoekers.
Potentie en toekomstperspectieven
De studie werd geleid door onderzoeker Nicholas Ashton, verbonden aan het Banner Health Institute in Arizona en de Sahlgrenska Academie van de Universiteit van Gotenburg. Ashton verklaarde dat deze ontwikkeling een fundamentele verandering in Alzheimer-onderzoek teweeg kan brengen door aan te tonen dat de biomarkers die artsen gebruiken om Alzheimer-problemen te identificeren, vanaf een eenvoudige vingerprik thuis of in afgelegen gemeenschappen kunnen worden gemeten.
Hoewel de klinische toepassing nog enkele jaren weg is, opent deze methode kansen voor onderzoek dat eerder onmogelijk was, zoals het bestuderen van diverse populaties en grootschalige screening in ondervertegenwoordigde gemeenschappen.
Reacties uit de wetenschappelijke gemeenschap
Anne Corbett, hoogleraar dementieonderzoek aan de University of Exeter, die ook bij het onderzoek betrokken was, uitte haar enthousiasme over de methode. Ze benadrukte dat deze techniek de toegankelijkheid van neurowetenschappelijk onderzoek vergroot en een paradigmaverschuiving in de manier waarop neurologisch onderzoek wordt gedaan.
“Wat mij het meest boeit, is dat deze aanpak het onderzoek veel toegankelijker maakt,”
zei Corbett.
Clive Ballard, hoogleraar leeftijdsgerelateerde ziekten aan de University of Exeter Medical School, voegde daaraan toe dat verder onderzoek moet uitwijzen of deze methode ook geschikt is voor het identificeren van mensen in de gemeenschap die baat zouden hebben bij verdere diagnostiek voor Alzheimer.
