De rol van toegangsspecialisten in de film- en televisieproductie
Voor degenen die ooit tijdens hun ochtendpendel wegdroomden over een carrièreswitch, biedt dit artikel inzicht. Elke maandag wordt een professional uit een ander vakgebied geïnterviewd om een beeld te schetsen van de werkelijke situatie. Deze week spreekt men met Julie Fernandez, een coördinator voor toegang en voormalig actrice, vooral bekend vanwege haar rol als Brenda in The Office.
De vergoeding voor toegangsdiensten varieert afhankelijk van het budget. Het Casarotto-toegangksteam dat Fernandez deelt met haar zakenpartner Sara Johnson hanteert een minimumtarief van £350 per dag voor niet-gescripte werkzaamheden, terwijl het tarief voor een dramaserie kan oplopen tot £900, afhankelijk van het budget. Als freelancers werken zij als consultants en vragen zij meestal minimaal vijf dagen, tenzij er geen verband is met een handicap binnen de crew of inhoud. Fernandez benadrukt dat haar team de financiering waard is, omdat zij zich inzetten om de loonkloof voor mensen met een beperking te verkleinen en gespecialiseerde expertise eerlijk te belonen.
Hoe de dagen van Fernandez eruitzien
Haar dagelijkse werkzaamheden bestaan uit individuele gesprekken met cast en crewleden om hun toegangseisen te inventariseren. Ze adviseren productie en team over passende aanpassingen en werken samen met locatieploegen om sets en locaties toegankelijk te maken. Daarnaast geeft ze advies aan de productie secrétaire over wat toegankelijk reizen en overnachtigingsmogelijkheden inhouden. Geen dag is hetzelfde en haar werk geeft haar voldoening.
Specifieke projecten en uitdagingen
Een van haar regelmatige projecten betreft Silent Witness, waarmee de organisatie zich inzet om toegankelijke werkwijzen meer te integreren in alle aspecten van productie. Fernandez erkent dat het werken in haar vak soms frustrerend kan zijn, vooral wanneer haar advies wordt genegeerd of wanneer producties slechts oppervlakkig inspelen op toegankelijkheid door bijvoorbeeld eenvoudige rampscenario’s te implementeren voor een enkele acteur met een beperking. Gelukkig gebeurt dat laatste minder vaak tegenwoordig.
In haar eerdere carrière moest Fernandez strijd leveren voor haar behoeften, bijvoorbeeld tijdens haar werk in Eldorado. Ze werd ooit naar Spanje gevlogen en verwachtte dat zij haar werkzaamheden zelf zou regelen. Veertig jaar later blijven onderwerpen zoals ramps en toiletten relevante kwesties. Hoewel de industrie aanzienlijk verbeterd is sinds haar acteertijd, blijft er nog veel te verbeteren.
Het leiderschap van het VK in inclusiviteit
Het Verenigd Koninkrijk loopt voorop in het inclusiever maken van de televisiewereld, vooral door de reactie van de industrie op een verzoek van scenarioschrijver Jack Thorne tijdens zijn MacTaggart-toespraak in 2021. Hoewel de situatie beter is dan verwacht, benadrukt Fernandez dat voortdurende regelgeving nodig is om echte verandering te bereiken. Meer mensen met een beperking in leidende functies aannemen, kan de duurzaamheidsdruk verder vergroten en een positieve kettingreactie creëren.
Aanbevolen belemmeringen en oplossingen
Fernandez identificeert kleindenken als de meest voorkomende barrière. Veel mensen denken dat ze ‘geleund’ worden door het inhuren van mensen met een beperking, in plaats van dat het andersom zou moeten zijn. Daarnaast blijven gebouwen vaak ontoegankelijk omdat er onvoldoende inzicht bestaat in evacuatieplannen voor personen met beperkingen. Hoewel we nog ver verwijderd zijn van echte gelijkheid, blijft Fernandez hoopvol.
Ze deelt haar ervaringen van werken aan The Office, waarin haar toenmalige leidinggevende, Ash Atalla, een rolstoelgebruiker was. Dit had tot gevolg dat de crew meer begrip had van haar toegankelijkheidswensen. Fernandez vindt dat haar rol in die productie haar nog altijd het meest bekend maakt en benadrukt dat het belangrijk is dat tv- en filmproducties meer representatie laten zien, vooral voor jongeren en gemarginaliseerden.
Advies over budget en toegankelijkheid
In plaats van financiering te krijgen, adviseren Fernandez en haar team dat het meestal 30% duurder is om toegankelijkheid na te bouwen dan om het vanaf het ontwerp in te bouwen. Door vanaf het begin toegankelijkheid te integreren, kunnen productiebedrijven kosten neutraal werken.
Gespreksgegevens over de maatschappelijke realiteit
Veel mensen denken dat ze niemand kennen die doof, blind, gehandicapt of neurodivergent is. Echter, één op de vijf mensen leeft met een gezondheidsprobleem of beperking. Het aantal neurodivergente personen dat wordt gediagnosticeerd, neemt snel toe, waardoor deze statistiek snel zal veranderen. Ondanks de grote potentie, wordt er in stadsplanning, openbaar vervoer, gebouwen en diensten nog niet genoeg rekening gehouden met deze groepen. Het ‘paars pond’, een verwijzing naar de marktwaarde van producten en diensten voor mensen met een beperking, bedraagt momenteel £446 miljard.
Hoewel geen enkele tv- of filmproductie perfect is op het gebied van toegankelijkheid, blijven de inspanningen van sommige producties de voorkeur genieten. Voorbeelden hiervan zijn STV, BBC, Pulse, 60Forty, New Pictures, Rockerdale, UKTV, Disney en Sky, die steeds meer investeren in inclusieve praktijken.
Uitdagingen voor gehandicapte acteurs
De grootste obstakels voor gehandicapte acteurs zijn beperkte plaatsen op dramascholen, ontoegankelijke locaties, de reis naar audities en de perceptie dat gehandicapte acteurs alleen bepaalde rollen kunnen vervullen. Het incidenteel casten van acteurs met een beperking moet vaker en systematischer gebeuren om hun carrières te bevorderen.
Drie prioritaire wetten voor inclusiviteit
- De overheid moet experts met een beperking in dienst nemen en begeleiden, zodat gelijkheid in salaris en werkgelegenheid wordt gegarandeerd. Deze consultants moeten een breed scala aan barrières identificeren en verwijderen, gebaseerd op alle relevante regelgeving, inclusief de Wet gelijke behandeling.
- De toegang tot werkbetalingen via het Ministerie van Sociale Zaken moet worden afgeschaft, omdat dit momenteel wordt gezien als een ‘uitkering voor ziekte’. In plaats daarvan moet dit onder de verantwoordelijkheid van het Ministerie van Bedrijfsleven, Energie en Industriële Strategie (BEIS) vallen, omdat deze betaling gehandicapten ondersteunt bij het vinden en behouden van werk.
- Elk bedrijf dat deelnam aan het Disability Confident Scheme moet daadwerkelijk expertadvies inwinnen. Een fundamentele verandering is nodig in de houding en acties van deze bedrijven. Fernandez hoopt betrokken te zijn bij het begeleiden van deze sector en haar gemeenschap te laten zien hoe waardevol en effectief inclusieve initiatieven kunnen zijn.
