Invoering en Belangrijke Wijzigingen
In de begroting van 2025, aangekondigd door Rachel Reeves, werd vermeld dat vanaf april 2029 de pensioenbijdragen via salarisacceptatie slechts vrijgesteld zullen zijn van nationale verzekeringskosten tot een bedrag van £2.000 per jaar. Boven dat plafond worden dergelijke bijdragen als reguliere werknemerspensioenen beschouwd in het belastingstelsel, wat inhoudt dat zowel werknemers als werkgevers nationale verzekeringsbijdragen hierover moeten betalen, wat leidt tot hogere belastingaanslagen.
De nationale verzekeringskosten worden geheven tegen 8% op inkomsten tot £50.270, 2% op hogere inkomsten, en 15% voor werkgevers.
Wie Wordt Aangetast en Wat Moet u Nu Doen?
Ongeveer 7,7 miljoen mensen maken gebruik van salarisacceptatie om in hun pensioen te investeren, wat ongeveer 20% van de werkende bevolking is. Volgens de Belastingdienst zullen veel van deze personen niet getroffen worden door de maatregel, omdat deze vooral bedoeld is voor hogere verdieners. De overheid stelt dat 74% van de belastingbetalers met een basistarief en hun werkgevers niet geraakt worden door deze wijziging.
Voor iemand met een jaarsalaris van £40.000 en een gebruikelijke bijdrage van 5% aan het pensioen, zal er geen extra belasting verschuldigd zijn, omdat deze bijdrage net binnen de £2.000-grens valt. Het is mogelijk dat men een lagere bijdrage kiest, maar in dat geval moet de werkgever het verschil aanvullen om de minimale gezamenlijke bijdrage van 8% te behouden, meestal verdeeld als 5% werknemer en 3% werkgever.
Vergroot een werknemer zijn bijdrage van 5% naar 6%, dan overschrijdt hij de nieuwe £2.000-limiet met £400, waardoor de belastingaanslag met ongeveer £32 zal stijgen. Iemand met een salaris van £50.270 en een minimale bijdrage van 5% zou deze limiet met ongeveer £513,50 overschrijden, wat een extra NI-betaling van ongeveer £41,08 betekent. Als deze persoon slechts £1 meer verdient en overgang naar een hogere belastingtarief maakt, stijgt de NI-betaling slechts met ongeveer £10,27, omdat dan een 2%-tarief geldt.
Een persoon die £105.000 per jaar verdient en £10.000 opzijzet om belastingvoordelen te behouden, moet op £8.000 nationale verzekeringsbijdragen betalen. Aangezien hij in de hogere belastingschijf valt, wordt deze met 2% geheven, wat resulteert in een extra NI-kosten van £160.
Adviezen van Experts over Reacties en Planning
Charlene Young, expert in besparen en pensioenen bij AJ Bell, benadrukt dat met name mensen net onder de £50.270-grens mogelijk geconfronteerd worden met hogere afschrijvingen in procentuele termen doordat zij de drempel overschrijden. Werkgevers worden geconfronteerd met een NI-tarief van 15% over het bedrag dat de limiet overschrijdt, wat voor hogere verdieners een zwaardere last kan betekenen.
Verschillende financiële planners adviseren om gebruik te maken van salarisacceptatie om zo lang mogelijk de pensioenbijdragen te maximaliseren voordat de nieuwe limiet ingaat. Eamonn Prendergast, adviseur bij Palantir Financial Planning, raadt werknemers aan om hun pensioenstrategie te herzien en gebruik te maken van de beschikbare mogelijkheden, aangezien een goede planning nu toekomstige beperkingen kan beperken.
Scott Gallacher van Rowley Turton wijst erop dat werkgevers kunnen overwegen om een deel van salarisverhogingen te investeren in hogere werkgeversbijdragen als alternatief voor traditionele salarisacceptatie, waardoor men buiten de toekomstige restricties kan blijven. Hij benadrukt dat vroegtijdige planning essentieel is om de belastingvoordelen te behouden.
Volgens Anita Wright, chartered financial planner bij Ribble Wealth Management, kunnen veel mensen moeite hebben om extra spaargeld vrij te maken voor verhoogde pensioenbijdragen, vooral gezien de huidige kosten voor levensonderhoud. Zij adviseert vooral duurzame, standaardbedragen te blijven bijdragen en de pensioenplannen regelmatig te herzien.
Wat Belangrijk is om te Weten
Young waarschuwt dat salarisacceptatie een formele afspraak is waarbij het salaris wordt gedeeld voor pensioenbijdragen en dat dit het rapportagesalaris verlaagt, wat invloed kan hebben op onder andere hypotheekmogelijkheden. Daarnaast mag een salaris niet worden gesaneerd tot onder het Minimumloon.
Er bestaat ook het risico dat men zich beperkt voelt omdat werkgevers meestal slechts eens per jaar mutaties toestaan, tenzij er uitzonderingen worden gemaakt bij belangrijke levensgebeurtenissen.
Wat betreft na de limiet: ondanks dat het NI-voordeel afneemt, blijven pensioenbijdragen belastingvrij en verlaagt het de belastbare inkomsten. Dit kan helpen om hogere belastingtarieven te vermijden en de pensioenopbouw te stimuleren.
Bovendien blijven mensen die niet aan salarisacceptatie deelnemen, profiteren van belastingvoordelen, al vereist dit mogelijk extra administratie om het “aangepaste netto-inkomen” te optimaliseren en zo geld te besparen op inkomstenbelasting.
Aanbevelingen voor de Toekomst
Prendergast onderstreept dat veel werkgevers na invoering van de nieuwe regels nog steeds bijdragen zullen matchen. Ondanks de veranderingen blijven pensioenen een van de meest belastingefficiënte en krachtigste langetermijninvesteringen. Het opbouwen van een solide pensioen blijft daarom een essentiële bouwsteen in het financiële plan.
