Inleiding
Volgens experts kan het herstel van Venezuela’s olie-industrie tot zeven jaar duren en kosten het meer dan 80 miljard pond. De situatie wordt gecompliceerd door uitgebreide internationale sancties en de staat van de infrastructuur.
Politieke en economische context
Olie vormt het centrale onderwerp in de strategische koers van Donald Trump tijdens zijn beleid richting Venezuela. Na de afzetting van president Nicolás Maduro benadrukte Trump het belang van de olie-industrie voor het land.
In een persconferentie op zaterdag verklaarde hij dat Amerikaanse grote oliebedrijven duizenden miljarden dollars zouden investeren om de beschadigde infrastructuur te herstellen en de olieproductie te herstarten, met als doel inkomsten voor Venezuela te genereren.
Daarnaast kondigde hij aan dat Venezuela binnenkort 30 tot 50 miljoen vaten ruwe olie zou overdragen aan de Verenigde Staten, ter waarde van ongeveer 2,1 miljard pond. Ook werd gemeld dat twee Amerikaanse geschikte olietankers zijn geconfisqueerd.
Volgens Trump kunnen Amerikaanse operaties in Venezuela binnen 18 maanden worden uitgebreid en operationeel zijn. Deze ambitieuze plannen roepen echter de vraag op naar hun realisme.
Huidige situatie en logistieke uitdagingen
Op korte termijn is onzeker uit welke bronnen de 30 tot 50 miljoen vaten olie zouden moeten komen. De Amerikaanse blokkade op Venezolaanse olie-export heeft de oliesector aanzienlijk verstoord.
Volgens gegevens van Kpler, een wereldwijd real-time data- en analysetool, ligt er momenteel ongeveer 40 miljoen vaten Venezolaanse olie opgeslagen. De helft hiervan bevindt zich op schepen die de blokkade mogelijk hebben omzeild of die voor anker liggen bij de kust van Venezuela.
Sky News heeft ongeveer 30 Amerikaanse sanctieschepen in de buurt van Venezuela in kaart gebracht. Sommige schepen kunnen vrij door de blokkade varen, waaronder enkele Amerikaanse. De VS importeert ongeveer 20% van Venezuela’s olie, voornamelijk via Chevron, dat in 2022 werd vrijgesteld van sancties door Joe Biden.
Onder de geïdentificeerde schepen bevinden zich 16 tankers die eerder olie uit Venezuela naar de VS vervoerden voor verwerking. Sinds 6 januari zijn er vier schepen in Venezuela gearriveerd vanuit de VS, terwijl twee nog onderweg zijn. Two ships departed na Maduro’s afzetting op 3 januari.
Langetermijnperspectieven en infrastructuurproblemen
Voor de lange termijn zeggen experts dat de ambitie om de olieproductie binnen 18 maanden te herstellen onrealistisch is. De infrastructuur verkeert in slechte staat door decennia van onderinvestering en corruptie.
Jorge Leon, vice-president van Rystad Energy, verklaarde dat herstel niet snel of goedkoop zal gaan. Volgens schattingen van Rystad kan het in het beste geval vijf tot zeven jaar duren voordat de productie is verdubbeld tot twee miljoen vaten per dag, wat nog altijd onder de vroegere hoogtes ligt.
Barney Gray van Independent Commodity Intelligence Services voegt hieraan toe dat het volledig vervangen van de infrastructuur een enorme kostenpost zou betekenen, mogelijk niet betaalbaar voor Amerikaanse marktpartijen.
Extractie en verwerkingscapaciteit
Alle schakels in de olieleiding vertonen tekenen van slijtage. Zo was er in 2025 slechts sprake van twee operationele boorschepen, terwijl dat er tien jaar eerder nog 67 waren.
Ook de verwerkingscapaciteit van Venezolaanse olie is beperkt. Het kazige type olie uit de Orinoco-collectief vereist uitgebreide voorbewerkingsinstallaties voordat het kan worden geraffineerd.
Volgens Clay Seigle van het Centre for Strategic and International Studies moeten er kostbare, geavanceerde upgraderunits worden gebouwd of gerenoveerd om deze zware olie beter bewerkbaar te maken. Van de vier bestaande eenheden is er momenteel slechts één operationeel, uitgevoerd door Chevron in JV met de staatssociëteit.
Opslag en milieuproblemen
Door de blokkade en sancties wordt veel olie bewaard in Venezuela. Kpler schatte dat in december ongeveer 22 miljoen vaten opgeslagen lagen, vooral in het José-industrieel complex. Venezuela beschikt eigenlijk over voldoende opslagcapaciteit voor ongeveer 48 miljoen vaten, maar niet alle opslagplaatsen zijn nog bruikbaar.
Satellietbeelden van Kayrros tonen dat een derde van de tanks niet goed functioneert; veel tanks zijn roestig of beschadigd door gebrek aan onderhoud. Tanks zoals die bij Puerto Miranda vertonen tekenen van corrosie en achteruitgang.
Bovendien is de milieu-impact ernstig. Venezolaanse olie bevat een hoog gehalte aan koolstof, wat het ‘vuile’ olie maakt. Lekkende pijpen en verouderde infrastructuur dragen aan de slechte milieuprestaties bij.
Data van de International Energy Agency toont dat Venezuela ongeveer 10 kg methaan per vat olie uitstoot, wat significant hoger is dan in vergelijkbare landen als Algerije, dat 4 kg per vat uitstrooit. Dit benadrukt de milieuproblemen die gepaard gaan met de olie-industrie.
Vooruitzichten en obstakels
Het aanpakken van de infrastructuurproblemen vereist aanzienlijke investeringen. Amerikaanse oliebedrijven zullen serieuze garanties nodig hebben over de legitimiteit en veiligheid van contracten voordat ze investeren.
Gezien de voortdurende blokkade en de politieke onzekere situatie is de bereidheid van internationale investeerders gering. Barney Gray noemt dat het land ‘in flux’ is en dat corruptie wijdverspreid is, waardoor de economische heropleving moeilijk te bewijzen is op korte termijn.
Voorlopig lijkt heropleving van de olieproductie in Venezuela een complexe en langdurige uitdaging te blijven, met veel onzekerheden over de economische en politieke situatie.
