Internationale betrokkenheid bij het Oekraïne-conflict
Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en de Verenigde Staten tonen allemaal hun inzet om een akkoord te bereiken. Hoewel de beloftes van de Britten en de Fransen voor het sturen van een multilaterale troepenmacht naar Oekraïne na een wapenstilstand al langer op tafel lagen, is de Amerikaanse toezegging om een achtervang te bieden bij een mogelijke terugkeer van Russische agressie bijzonder belangrijk gebleken.
De Amerikaanse regering onder Donald Trump is geregeld van toon veranderd, wat de complexiteit van de situatie onderstreept. Tijdens een onverwachte en late toevoeging aan de persconferentie na de onderhandelingen verschenen Jared Kushner en Steve Witkoff, wat een teken leek te zijn van eensgezindheid onder de leiders.
De toon en relaties onder de leiding van Trump
De bewoordingen waren positief: Witkoff noemde Europese leiders “collega’s” en keerde Sir Keir Starmer de waardering toe door hem “incredible” te noemen. Toch bleef de relatie tussen Europa en Amerika onder Trump complex en soms onvoorspelbaar.
Een onderwerp dat niet werd besproken, was Groenland. Dit werd neutraal gelaten om de aandacht op Oekraïne te kunnen richten. Desalniettemin bleef de discussie over Groenland, vooral vanwege de recente uitspraken van Trump waarin hij sprak over het militariseren van dat gebied.
Reactie van Rusland en toekomstperspectieven
Het opvallende was dat Vladimir Poetin niet aanwezig was in Parijs tijdens de ondertekeningsmomenten. Hoe zal hij reageren op de mogelijkheid dat troepen van de NAVO in Oekraïne komen? Is hij bereid zijn troepen terug te trekken uit delen of geheel de Donbas-regio? En heeft hij überhaupt interesse in vrede?
Ondanks de vooruitgang die in Parijs werd geboekt, blijft de situatie onzeker zolang Poetin niet bereid is concessies te doen aan zijn maximale eisen. De ontwikkelingen hangen af van hoe hij zal reageren op de nieuwe situaties die zich kunnen voordoen.
