Levensloop en culturele invloed
Brigitte Bardot, die op 91-jarige leeftijd is overleden, vertegenwoordigde een nieuwe vorm van vrouwelijke seksualiteit op het scherm. Haar carrière in de filmwereld werd onderbroken toen ze zich begon te wijden aan dierenrechtenactivisme. Begonnen als model in de vroege jaren 1950, ontwikkelde de Franse ster zich tot een symbool van een gedurfde en unapologetische expressie van vrouwelijke seksualiteit. Ze was zo beroemd dat ze bekend werd onder haar initialen.
De Franse president Emmanuel Macron noemde Bardot “een belichaming van een vrijheidslied”. In haar eer sprak hij: “Haar films, haar stem, haar schitterende glans, haar initialen, haar verdriet, haar gulle passie voor dieren, haar gezicht dat Marianne werd” — verwijzend naar het nationale symbool van Frankrijk. Hij voegde toe: “Franse bestaan, universeel talent. Ze raakte ons. We treuren om een legende van de eeuw.”
Desecretie en artistieke prestaties
Naast haar acteercarrière bracht Bardot ook meerdere muziekplaten uit en was ze de muse voor Serge Gainsbourg’s erotische single “Je T’aime… Moi Non Plus.” Ondanks haar succes zette ze al op jonge leeftijd een punt achter haar acteerwerk, vóór haar 40e, en koos ze ervoor haar tijd te besteden aan dierenwelzijn.
Geboren in Parijs in 1934, verzette ze zich tegen haar strenge opvoeding om door te breken in de filmindustrie. Na enkele kleine rollen kreeg ze in 1956 haar doorbraakrol. “And God Created Woman”, geregisseerd door haar toenmalige echtgenoot Roger Vadim, werd destijds als scandalous beschouwd vanwege de openhartige vertoning van sensualiteit en omdat het de traditionele normen omtrent vrouwen en verlangens uitdaagde.
Iconische status en stijl
Daarmee werd Bardot snel een symbool van jeugdige rebellie, een sekssymbool en een stijlicoon. Haar invloed is decennialang voelbaar gebleven, terug te zien in de zachte, oogskieperige franje en de katten eyeliner die nog steeds populair zijn onder vrouwen. Vaak vergeleken met Marilyn Monroe, maar met een typisch Europees koele uitstraling, herdefinieerde haar femininiteit het post-oorlogse cinemaijn en wist zij het publiek te boeien.
Verschuiving in carrière en persoonlijke keuzes
Hoewel ze in meer dan 40 films speelde en bewees dat ze meer kon dan alleen de verleidelijk ingenue, verliet ze in 1973 op slechts 39-jarige leeftijd de grote filmwereld. Ze zei over haar vertrek: “Ik heb mijn jeugd en mijn schoonheid aan mannen gegeven. Nu wil ik mijn wijsheid en ervaring aan dieren schenken.”
Activisme en latere jaren
In 1986 richtte Bardot de Brigitte Bardot Foundation op, die zich inzet tegen dierenmishandeling, het financieren van rehabilitatiecentra en het ondersteunen van dierenreddingswerkzaamheden. In latere jaren uitte ze haar gevoelens van “gebruikt” te zijn door de filmindustrie en media, en gaf aan zich ongemakkelijk te voelen onder constante publieke aandacht en objectivering.
Ze raakte echter zelf ook een controversieel figuur, vooral na de publicatie van haar boek in 2003, “A Cry In Silence,” waarvoor ze werd vervolgd wegens opruiing tot racistische haat tegen moslims. Ze kreeg in de loop der jaren meerdere boetes wegens vermeend racisme, vaak gerelateerd aan haar campagnes voor dierenrechten, met haar meest recente boete in 2021. Ondanks dat blijven velen haar als een invloedrijk en geliefd figuur zien. Haar ware passie lag bij de dierenrechtenactiviteit en de invloed op de internationale cinema blijft echter haar blijvende erfenis.
