Introductie
Het eerste jaar sinds Donald Trump zijn positie in het Witte Huis heroverde, was opvallend druk en vol gebeurtenissen, om nog maar te zwijgen over de controverse die het daarmee meebracht. Voor zijn aanhangers van de MAGA-beweging leek de tijd weinig te verstrijken, terwijl zij toezagen hoe hun president de volledige macht van de staat inzette tegen wat zij beschouwen als systemische problemen binnen de Amerikaanse samenleving.
Voor degenen die stemden op Kamala Harris, leek het jaar vooral een eeuwigheid, getrombetteer door de toenemende kracht van ICE-agenten en het afbreken van een heel deel van het Witte Huis. Op 20 januari vorig jaar hield Trump zijn inauguratietoespraak, waarin hij het langste uit de geschiedenis van de moderne VS was uitgesproken.
Hij beloofde onder andere de immigratie te beperken, inflatie aan te pakken, buitenlandse oorlogen te beëindigen en het rechtssysteem te hervormen. Maar welke van deze beloften werden daadwerkelijk gerealiseerd in zijn eerste jaar? Was het een MAGA-succes of juist een verzameling gebroken beloftes? Dit artikel onderzoekt deze vragen.
Economische prestaties
Trump maakte zich sterk dat hij de recordinflatie zou terugdringen door alle leden van zijn kabinet aan te moedigen de uitgebreide staatsmacht te gebruiken — met de zekerheid dat de kosten en prijzen snel zouden dalen. Hij sprak over het verlagen van energieprijzen, het aanvullen van strategische reserves en het exporteren van Amerikaanse energie over de hele wereld. Over importtarieven stelde hij dat grote geldbedragen onze schatkist zouden binnenstromen, afkomstig uit het buitenland, en dat het Amerikaanse droom weer zou floreren.
Hoewel hij enige successen claimde, bleef de inflatie in zijn tweede jaar relatief hoog — in december 2024 bedroeg deze 2,9%, terwijl het doel van de Federal Reserve op 2% ligt. In april daalde de inflatie zelfs naar 2,3%, de laagste waarde sinds meer dan vier jaar, maar daarna steeg het weer gestaag.
Trump felde dat “de inflatie is overwonnen”, hoewel de consumenten dat vaak niet zo ervaren. Elektriciteitsprijzen (6,7%) blijven bijvoorbeeld hoog, wat vooral in koude wintermaanden merkbaar is voor verwarmingskosten. Voedselprijzen zijn gemiddeld 3,9% hoger dan voor Trump aan de macht kwam, met name vlees, vis en eieren, die steeds duurder worden, naast de horeca, dat 4,9% hoger ligt dan het jaar ervoor. Ook de gezondheidszorgkosten zijn toegenomen tot 5,3 biljoen dollar in 2025, vergeleken met 4,9 biljoen dollar in 2024. Trump kondigde besparingen aan op Medicaid, het gezondheidszorgprogramma voor lage-inkomensgroepen, maar de impact op de bredere kosten blijft onduidelijk.
Politieke analisten zoals Heather Hurlburt benadrukken dat de beloftes over tarieven en energie, in tegenstelling tot de beloofde enorme geldstromen, niet wezenlijk hebben bijgedragen aan een algemene daling van de inflatie of een verbetering in de productie. Tarieven leverden naar schatting jaarlijks circa 330 miljard dollar op — een aanzienlijk bedrag, maar lager dan verwacht, mede door uitzonderingen binnen het regime.
Immigratiebeleid
Trump stelde dat alle illegale immigratie onmiddellijk zou worden gestopt en dat miljoenen misdadige immigranten zouden worden teruggestuurd. Hij kondigde aan dat de regering haar volledige juridische macht zou inzetten om criminele bendes en netwerken uit te roeien, wat leidde tot de inrichting van een nationale noodtoestand aan de zuidelijke grens.
Uitgaven voor immigratiecontrole werden op 75 miljard dollar vastgesteld, inclusief een ongekend budget voor ICE, de controversiële migratie-instantie die sinds Trump’s aantreden een toename in activiteiten heeft gezien. De aantallen bij de grens met Mexico daalden tot het laagste niveau in jaren, van 96.033 in december 2024 tot gemiddeld rond de 10.000 per maand daarna.
Volgens de DHS heeft Trump in 2025 meer dan 622.000 mensen gedeporteerd, terwijl ICE zelf een lagere schatting geeft van ongeveer 352.375 deportaties. Daarnaast zouden bijna twee miljoen immigranten vrijwillig het land hebben verlaten, onder meer dankzij prikkels zoals financiële incentives en betaalde vluchten.
De cijfers over deportaties blijven onduidelijk omdat geen eenduidige definitie bestaat en verschillende meetmethoden worden gebruikt. Onder de Biden-regering lag het accent meer op het detineren van criminelen, terwijl Trump vooral de massale uitzetting en onderdrukking van illegale migranten benadrukt.
Militaire inzet en conflicten
Trump stelde dat de Amerikaanse strijdkrachten zich zouden richten op het definitief beëindigen van conflicten. Hij beweerde acht oorlogen te hebben beëindigd, inclusief het onderhandelingssucces tussen Armenië en Azerbeidzjan, die na bijna 40 jaar conflict onder een akkoord werden gebracht. Andere verdragen, zoals tussen Thailand en Cambodja of Rwanda en Congo, waren echter minder succesvol en werden gevolgd door voortgezette gevechten.
In de afgelopen 12 maanden bleef het conflict in Oekraïne en Gaza voortduren. Hoewel Trump beloofde het Oekraïne-conflict binnen 24 uur op te lossen, bleef de situatie uiterst complex met veel slachtoffers en humanitaire rampen. Oorlogen in deze regio’s worden niet gemakkelijk beëindigd, en Trump’s verhalen over beëindigde oorlogen vertonen een discrepantie met de werkelijkheid.
Ondertussen heeft Trump zich niet onthouden van het gebruik van militaire macht voor coercie, inclusief bombardementen op Iraanse nucleaire faciliteiten en de arrestatie van Venezolaanse president Nicolás Maduro. Het aantal Amerikaanse luchtaanvallen en drone-actie onder Trump ligt met bijna 672 in het eerste jaar vergelijkbaar met dat van de volledige vier jaar onder Biden.
Rechtsstaat en politieke vervolgingen
Trump beloofde dat de macht van de staat nooit meer zou worden misbruikt om politieke tegenstanders te vervolgen. Hij sprak over het herstellen van eerlijke en gelijke rechtspraak. Toch tonen rapportages dat sinds zijn terugkeer in het presidentschap meer dan 470 personen, organisaties en instellingen het doelwit zijn geweest geweest van juridische acties; dat is meer dan één per dag volgens Reuters.
Bekende namen zoals voormalig FBI-directeur James Comey en senator Mark Kelly werden doelwit, waarbij de regering de beschuldigingen en onderzoeken verdedigt als legitieme beleidsmaatregelen. Critici stellen dat Trump zich vooral blijft richten op het gebruiken van juridische en onderdrukkingstechnieken voor politieke doeleinden, waarmee de rechtsstaat onder druk staat.
Naamgevingen en symboliek
Trump kondigde in het kader van zijn nationalistische beleid aan dat de naam van de Golf van Mexico zou worden veranderd in de “Golf van Amerika” en dat de naam van de berg Mount McKinley weer zou worden hersteld. Deze symbolische acties werden door velen als merkwaardige en controversiële symboliek gezien.
De naam van de Golf bleef voor meer dan 400 jaar het officiële gebruik, maar Trump ondertekende een uitvoeringsbesluit dat de naam wijzigde na zijn inauguratie. Mexico stelde dat de naam internationaal wordt erkend en eeuwenlang wordt gebruikt als nautische aanduiding. Na Trump’s beslissing werd de berg in Alaska op de kaarten weer hernoemd naar Mount McKinley, de oorspronkelijke naam. Dit soort symbolische stappen onderstrepen Trump’s nadruk op nationale identiteit en geschiedenis.
Conclusie
Het eerste jaar van Trump in het Witte Huis kenmerkte zich door een combinatie van controversiële beleidsbeslissingen, stevige uitspraken en enkele concrete maatregelen. Hoewel sommige doelen werden bereikt, zoals de toename in deportaties en de herbenoeming van de berg, blijven veel grote beloften onvolledig of slechts gedeeltelijk gerealiseerd. Het jaar toont een beeld van beleid dat vaak meer symbolisch dan transformeerend is, met veel aandacht voor nationale symboliek en versterking van het imago rondom de outsider-politicus.
