De zaak en het eerdere vonnis
Robert Rhodes, een 52-jarige timmerman uit Withleigh, Devon, werd in 2016 veroordeeld voor de moord op zijn ex-vrouw Dawn Rhodes. Dit gebeurde in hun gezamenlijke woning in Redhill, Surrey, waar hij haar met een mes de keel doorsneed.
In 2017 werd hij tijdens een proces in de Old Bailey echter vrijgesproken, nadat hij had verklaard dat hij uit zelfverdediging had gehandeld tijdens een ruzie. De jury was overtuigd door zijn verhaal en achtte hem niet schuldig.
Nieuw bewijs en de heropening van de zaak
In 2021 kwam het dochtertje van het stel, dat toen minder dan tien jaar oud was, naar voren met nieuwe informatie. Tijdens een therapiesessie onthulde het kind dat Rhodes hun had gedwongen mee te helpen bij de moord en dat zij betrokken waren geraakt in de situatie.
Volgens de verklaring van het kind waren zij gemanipuleerd door de vader en onder druk gezet om te liegen over de feiten. Dit leidde ertoe dat de vorige vrijspraak in november 2024 werd ingetrokken, en er toestemming werd gegeven voor een hernieuwd proces in 2025.
Het hernieuwde proces en de veroordeling
Na meer dan 22 uur beraadslaging werd Rhodes schuldig bevonden aan de moord op Dawn Rhodes, evenals aan kindermishandeling, het dwarsbomen van het rechtssysteem en twee gevallen van meineed. Dit gebeurde op het moment dat volgens de wet in Engeland en Wales een hernieuwd proces mogelijk is, ondanks eerdere vrijspraken, wanneer er nieuw en overtuigend bewijs is.
Tijdens het proces werd duidelijk dat de moord niet was gepland zonder hulp. Het kind, dat nu niet genoemd mag worden om wettelijke redenen, vertelde dat zij een tekening aan hun moeder hadden gegeven, waarna zij moest sluiten haar ogen en haar handen uitsteken, voordat Rhodes de kamer binnen kwam om haar te vermoorden.
De gebeurtenis en bewijzen op de dag van de moord
Op 2 juni 2016 vonden de politie Dawn Rhodes op de kitchen vloer, in een plas bloed, met haar keel doorgezaagd tot het punt waarop de structuren in haar nek waren doorgesneden. Beide ouders hadden snijwonden bij de gebeurtenis, die aanvankelijk als een aanval door Dawn werden beschouwd.
In de loop van het tweede proces werd echter vastgesteld dat die wonden waren aangebracht om het in scène gezet te laten lijken alsof Dawn zelf had aangevallen en dat de scheermeswonden eigenlijk deel uitmaakten van een poging om de aanval te verdoezelen.
Nieuwe details en het bewijs
Rhodes verminkte zichzelf met snijwonden op zijn hoofd en droeg de dochter op om nog meer wonden toe te brengen. Hij sneed ook zijn eigen arm, die zo diep was dat hij hechtingen onder algemene verdoving nodig had. De minderjarige was op dat moment niet strafrechtelijk verantwoordelijk voor haar rol in de aanval.
Het verloop van de zaak
- 2 juni 2016 – Dawn Rhodes wordt vermoord.
- 5 juni 2016 – Robert Rhodes wordt aangeklaagd voor de moord.
- 2 mei 2017 – De eerste rechtszaak begint.
- 30 mei 2017 – Vrijspraak.
- 18 november 2021 – Het kind doet nieuwe verklaringen tijdens therapie.
- Late november 2021 – Politie heropent de zaak.
- 4 juni 2024 – Robert Rhodes wordt opnieuw gearresteerd en aangeklaagd.
- 7 november 2024 – Zijn vrijspraak wordt vernietigd.
- 2 oktober 2025 – De tweede rechtszaak begint.
- 12 december 2025 – Rhodes wordt schuldig bevonden aan de moord.
Het contact en het plan van de verdachten
In de jaren voorafgaand aan de hernieuwde veroordeling gaven zowel Rhodes als het kind toe dat in contact met politie hadden aangegeven dat Rhodes tijdens de detentie had gezegd dat zij een aantal details verkeerd hadden begrepen, maar toch de instructies bleef geven om hun plannen door te zetten. Rhodes had een telefoon verstopt bij zijn moeder, waarop hij berichten achterliet voor het kind, waarin hij hen herinnerde aan de afspraken.
Conclusie en juridische wijziging
Het hernieuwde proces en de veroordeling werden mogelijk doordat de nieuwe bewijzen overtuigend genoeg werden geacht en de rechtbank besloot dat Rhodes opnieuw moest worden berecht. De wetswijziging in 2005 maakte het mogelijk dat na vrijspraken alsnog een tweede proces kon worden gehouden voor de zwaarste misdrijven, zoals moord, indien nieuwe bewijsstukken beschikbaar kwamen.
Het bewijs en de opkomst van de details
De getuigenissen tijdens de tweede rechtszaak beschreven hoe Rhodes en het kind de feiten hadden verdraaid en dat het plan om de moord te plegen mede door het kind was bedacht en uitgevoerd. Verschillende snijwonden op het lichaam van beiden werden erkend als onderdeel van een ‘bedrog’ om het politieonderzoek te camoufleren. Het feit dat Rhodes zichzelf verwondde en de minderjarige betrokken raakte bij geweld vormden bewijzen van de complexiteit van de zaak.
