De betrokken personen en de beschuldigingen
Drie voormalige zusters en een gepensioneerde hulpverlener zijn veroordeeld voor het mishandelen van kwetsbare jongeren in kinderhuizen in Schotland, meer dan veertig jaar geleden. Carol Buirds, 75 jaar oud, Eileen McElhinney, 78 jaar, en Dorothy Kane, 68 jaar, hebben verschillende slachtoffers onderworpen aan wrede en onnatuurlijke behandelingen in twee door de katholieke orde Sisters of Nazareth geëxploiteerde huizen. De strafbare feiten vonden plaats in de Nazareth House-zaken in Lasswade, Midlothian, en Kilmarnock, East Ayrshire, tussen 1972 en 1981.
Details van de misdrijven en getuigenissen
Tijdens een meerweekse rechtszaak vorig jaar in het Edinburgh Sheriff Court hoorde het jury hoe Buirds, die bekend stond als zuster Carmel Rose, beddengoed dat doordrenkt was van urine op kinderen rekte en voedsel en zeep in hun mond duwde. Het Openbaar Ministerie en het Procurator Fiscal Service (COPFS) meldde dat ze ook één kind in een kast sloot en een ander in een donkere kelder zonder toegang tot water. Buirds sloeg herhaaldelijk op kinderen, vaak met hulpmiddelen zoals een riem, een houten meetlat en een stok.
Sheriff Iain Nicol verklaarde in zijn veroordelingsverklaring: “De ergste voorbeelden waren het herhaaldelijk tegen de muur slaan van hoofd en lichaam van kinderen, het slaan met riemen, stokken, meetlatten en pantoffels, het slaan en trappen tegen hoofd en lichaam, het forceren van zeep in hun mond, kinderen opsluiten in kasten, ze forceer-en te voeden, urine-beddegoed op kinderhoofden wrijven en ze onder koud waterbaden laten zitten.” Hij voegde toe dat op veel momenten de kinderen verwondingen opliepen en dat één kind ernstig gewond raakte.
McElhinney, die bekend stond als zuster Mary Eileen, misbruikte kinderen hevig en dwong hen ook onder de koude douche te staan of in koude baden te zitten. Het COPFS meldde dat ze een haarborstel gebruikte om één kind op de billen te slaan en een ander verwondde met een metalen kam, ondanks dat het kind pijn had. Sheriff Nicol zei: “De ergste voorbeelden van uw daden betroffen het slaan en stompen van kinderen, waardoor een kind viel, herhaaldelijk trappen en springen op een lichaam, en het dwingen van kinderen onder koud water te zitten of te douchen.”
Kane werd schuldig bevonden aan herhaaldelijk grijpen van een jongen, onder andere met haar haar, en hem met haar knieën op de borst te drukken. Ze zag toe hoe een ander lid van het personeel een kind mishatte en sloot een tweede kind op in een kast. De slachtoffers, die nu volwassenen zijn, waren tussen vijf en veertien jaar oud toen de mishandelingen begonnen.
Verdachte verklaringen en rechtbankuitspraken
Sheriff Nicol noemde de impact statements van de slachtoffers “schokkend om te lezen” en prees hun moed en volharding bij het getuigen. Buirds werd veroordeeld voor 13 aanklachten, waaronder acht telbare gevallen van wrede en onnatuurlijke behandeling, zwaar lichamelijk letsel en drie gevallen van mishandeling. Sommige slachtoffers blijven lijden aan posttraumatische stressstoornis (PTSD) en andere mentale gezondheidsproblemen vanwege het misbruik. De sheriff merkte op dat medicatie en therapie nog steeds nodig zijn, en dat één slachtoffer een jaar in het ziekenhuis doorbracht en vijf jaar lang niet kon praten. Buirds blijft ontkennen enige schuld en heeft geen berouw getoond.
Ze is in Wallsend, Tyne and Wear, veroordeeld tot 15 maanden celstraf. McElhinney, van Bishopbriggs in East Dunbartonshire, werd veroordeeld voor vijf aanklachten, waaronder drie met wrede en onnatuurlijke behandeling en twee voor mishandeling, en kreeg een voorwaardelijke straf van 12 maanden met 240 uur onbetaald werk, plus een huisarrestmaal tussen 16:00 en middernacht gedurende negen maanden. Kane, uit Lasswade, kreeg een taakstraf van 150 uur onbetaald werk te voltooien binnen negen maanden, eveneens onder begeleiding van een voorwaardelijke straf.
Reactie van officiële instanties
Faith Currie, officier van justitie voor Lothian en Borders bij COPFS, verklaarde dat dergelijk misbruik nooit acceptabel is geweest en nooit had mogen plaatsvinden. Ze voegde eraan toe: “Carol Buirds, Eileen McElhinney en Dorothy Kane werden belast met de zorg voor kwetsbare kinderen, maar hebben dat vertrouwen geschonden en blijvend leed veroorzaakt door hun criminele daden.”
