De toenemende instroom van vrouwen in de sector
De recente toename van vrouwen die zich bezighouden met seksuele dienstverlening, legt extra druk op de discussie over de wettelijke regulering van prostitutie. Op een avond in Bristol worden vrijwilligers van organisatie One25 klaar om hulp te bieden aan vrouwen die op straat werken. In hun bus liggen voorraden zoals condooms, ondergoed, sandwiches en theezakjes. Deze diensten worden door verschillende liefdadigheidsorganisaties in heel het land opgezet om vrouwen die sekswerk op straat uitvoeren te ondersteunen.
In Bristol only, kunnen op één nacht tot 140 vrouwen hun werkzaamheden verrichten. Veel van hen behoren tot de meest kwetsbare groepen, in een sector waarin ervaringen sterk kunnen verschillen. Tracey Tudor, een manager van een van de hulpdiensten, zegt: “We gaan naar de plekken waar de vrouwen daadwerkelijk werken, zodat we hun behoeften kunnen vervullen op een manier die aansluit bij hun situatie.”
De organisatie biedt een veilige ruimte waar vrouwen voedsel, warme dranken, steriele naalden en schoon ondergoed kunnen krijgen. Soms zoeken ze alleen een plek om hun telefoon op te laden, maar andere keren vluchten ze weg uit situaties van seksuele geweldpleging.
Uitdagingen en motivatie van de vrouwen
“Dit is vaak de laatste optie die vrouwen kiezen,” aldus Tudor. “Ze willen hier niet zijn. Als er een betere maatschappelijke en economische structuur was, met toegang tot sociale voorzieningen, huisvesting en gezondheidszorg, zou dat het ideaal zijn.”
Veel vrouwen waarmee One25 werkt, kampen met langdurige problemen zoals verslaving of dakloosheid, vaak beide tegelijk. Sommige worden mogelijk uitgebuit door plegers of zijn het slachtoffer van mensenhandel, anderen kiezen deze beroepsrichting als uiterste redmiddel. In de afgelopen twee jaar is de vraag naar de diensten van de organisatie met 76% toegenomen.
Het is lastig om alle factoren achter de toename van vrouwen in de seksindustrie exact te benoemen, maar algemeen wordt gesteld dat de stijgende financiële druk en de hoge kosten van levensonderhoud hierbij een belangrijke rol spelen.
Toename van online advertenties en maatschappelijke discussie
Werknemers van Changing Lives in Merseyside rapporteren een opvallende groei in het aantal online advertenties voor seks. “Een jaar geleden stonden ongeveer 180 advertenties online, nu zijn dat er 1.400,” zegt manager Sarah Clarke. De toename in het aantal vrouwen dat zich in de sector begeeft, versterkt de controverses rondom de wetgeving.
Hoewel het verkopen van seksuele diensten niet verboden is, zijn sommige activiteiten zoals public solicitation en het exploiteren van bordelen dat wel. Sekswerkers riskeren strafmaatregelen zoals boetes of waarschuwingspapieren, die tot hun honderdste jaar op hun strafblad blijven staan.
Sommige beleidsmakers, waaronder voormalige en huidige Labour-parlementariërs, stellen dat de overheid de sancties tegen sekswerkers zou moeten afschaffen, terwijl men strenger zou moeten optreden tegen degenen die seks kopen. Volgens deze critici is de vraag **naar diensten** vaak inherent uitbuitingsgedrag. Een vergelijkbaar beleid wordt in onder meer Zweden, Noorwegen en Finland toegepast.
Legale en maatschappelijke standpunten
Baroness Thangam Debbonaire, ex-Labour MP voor Bristol West, benadrukt dat wetten zo moeten worden aangepast om zoveel mogelijk mensen te beschermen tegen schade. “Er zullen altijd uitzonderingen zijn, maar op dit moment bevinden zij zich niet in een veilige situatie. Ze kunnen slachtoffer worden van crimineel gedrag van anderen, en dat maakt me boos.” Ze vindt dat de bestaande regelgeving niet afdoende is, en dat het legaliseren van de vraagzijde tot meer macht voor mannen kan leiden.
Debbonaire erkent dat er vrouwen zijn die aangeven veilig te hebben gewerkt, maar benadrukt dat haar ervaring en onderzoek laten zien dat veel prostituees aangeven dat er nooit een veilige manier was om te werken, ongeacht de wettelijke status.
Voorstanders voor verandering in de wetgeving
Andere, zoals Audrey, een sekswerker in Bristol, pleiten voor het decriminaliseren van sekswerk. Zij vreest dat het aanpakken van klanten het werk onveiliger zou maken doordat het ondergronds zou gaan. “De wetten moeten aanpassen zodat sekswerkers voor zichzelf kunnen zorgen en zich veilig kunnen organiseren,” zegt ze. Als voorbeeld noemt ze het geval dat een vriendin haar heeft gevraagd haar naar afspraken te rijden, iets wat nu door de wet problematisch is. “Dat is eigenlijk een criminele daad, terwijl ik dat doe om haar te beschermen,” aldus Audrey.
Ze vervolgt: “Men moet constant kiezen tussen veilig werken en de wet overtreden, of veilig werken en geïsoleerd raken, met mogelijk gevaar voor eigen welzijn.” Een woordvoerder van het Ministerie van Binnenlandse Zaken zegt dat de overheid plannen ontwikkelt voor een landelijke organisatie die informatie en onderzoek doet naar seksuele uitbuiting en mensenhandel, en hierover de komende tijd opties onderzoekt voor verdere ondersteuning van slachtoffers van prostitutie en uitbuiting.
