Gesprekken met een insider over de situatie in asielhotels
Een ingewijde heeft aan Sky News bevestigd dat mensen nog steeds “dagelijks” verdwijnen uit asielzoekershotels. In een exclusief interview beschreef hij de chaos binnen het systeem als “ontzagwekkend”, omdat zonder documenten verblijvende personen voortdurend wegdrijven. Hij uitte zijn zorgen over het gebrek aan toezicht, vooral doordat de overheid heeft beloofd het asielsysteem te versterken.
De betrokkene, wiens identiteit we niet bekendmaken, werkt in meerdere asielhotels in een regio van Engeland. Volgens hem wordt een persoon die ongeveer een week uit het hotel is verdwenen, automatisch als “ontsnapt” geregistreerd. “Hier gebeurt niet veel. Ze worden gemarkeerd als ‘vertrokken uit het hotel’ en er wordt een notificatie gestuurd naar het Ministerie van Binnenlandse Zaken,” legde hij uit.
“Dit gebeurt minstens wekelijks, meestal zelfs dagelijks.”
Veranderingen in het immigratiebeleid en actuele cijfers
Vorige maand kondigde de regering een herziening van haar immigratiebeleid aan, met de belofte om het proces voor asielzoekers strenger te maken. De nieuwste cijfers tot september van dit jaar tonen dat 36.272 asielzoekers in hotels verblijven. Tussen september 2024 en september 2025 werd in totaal door 110.000 mensen asiel aangevraagd, wat hoger is dan het vorige record van 103.000 in 2002.
Wat gebeurt er na afwijzing van een asielaanvraag?
Dezelfde insider beschreef wat volgens hem gebeurt wanneer de asielaanvraag van een bewoner wordt afgewezen. “Ze krijgen een datum waarop ze het hotel moeten verlaten,” zei hij.
“Je zou verwachten dat immigratiediensten naar het hotel gaan om deze mensen op te halen. Maar dat gebeurt vaak niet, ze worden niet eens geïnformeerd dat hun aanvraag is afgewezen. Ze worden gewoon weggebracht, zonder verdere controles of hulp.”
Hij bevestigt dat sommige bewoners gewoon weglopen zonder dat er controle wordt uitgevoerd. “Dat moet voor deze mensen ook zeer beangstigend zijn… ‘Wat moet ik nu doen? Ik heb geen adres.’ Ze vragen zich af hoe ze moeten overleven, of misschien gedwongen worden om onder de radar verder te gaan.
Zij zijn volledig onzichtbaar binnen de samenleving.”
Volgens hem is het zorgwekkend dat deze mensen vrijelijk en onopgemerkt op straat kunnen rondlopen, omdat dit het systeem ondermijnt. “Het is angstaanjagend dat zulke mensen niet worden opgespoord en gecontroleerd.”
Reacties van de overheid en maatschappelijke zorgen
Een woordvoerder van het Ministerie van Binnenlandse Zaken reageerde op het interview met de verklaring: “Deze regering zet een einde aan het gebruik van hotels en heeft ingrijpende hervormingen doorgevoerd in het asielsysteem, om het verwijderen van mensen zonder recht hier te zijn op te schalen en de oorzaken van illegale migratie aan te pakken.”
Volgens de woordvoerder zijn bijna 50.000 personen zonder recht op verblijf verwijderd en is het aantal arrestaties wegens illegaal werk op het hoogste niveau in recente jaren. Er werken speciale teams binnen het ministerie samen met de politie, overheidsinstanties en commerciële bedrijven om ontvluchte personen op te sporen. Het niet terugkeren naar een hotel kan ook leiden tot intrekking van asielaanvragen en ondersteuning.
Lokale initiatieven en de maatschappelijke impact
In een buurtcentrum in Greater Manchester vertellen vrijwilligers dat zij regelmatig mensen zien die onder de radar leven, vooral door werk dat contant wordt betaald. Shabana Yunas, een vrijwilliger, probeert deze mensen te ondersteunen. Ze uit haar bezorgdheid over de spanning in haar gemeenschap: “Mensen weten niet wie ze zijn, en ik begrijp dat veel mensen bang zijn. Maar als we kunnen controleren wie er in de omgeving zijn, voelen ze zich veiliger.”
Ze wijst erop dat het ontbreken van toezicht leidt tot een hogere criminaliteit, meer slavernij en blootstelling van kinderuitbuiting. “Deze mensen durven niet naar autoriteiten te gaan omdat ze bang zijn uitgewezen te worden naar een land waar hun leven gevaar loopt.”
Khalid, een andere vrijwilliger, arriveerde in 2015 vanuit Ethiopië en heeft meerdere keren asiel aangevraagd, maar steeds afgewezen. Hij heeft recent een nieuwe aanvraag ingediend en legt uit dat de politieke geweldssituatie in zijn thuisland hem verhindert terug te keren. Hij kent veel mensen die op de rand leven.
“Ze geven niks om wat de regering ervan vindt, omdat hun leven al verwoest is,” zegt hij. Khalid overweegt soms zelfs de criminaliteit als alternatief voor een leven in onzekerheid en heeft eens gedacht aan gevangenisstraf als tijdelijke oplossing. Nu wacht hij op een nieuwe beslissing van het ministerie en zet hij zich in als vrijwilliger.
Hij begrijpt dat veel mensen vinden dat hij moet worden uitgezet naar Ethiopië, maar hij geeft aan dat dit de verantwoordelijkheid van de overheid is. “Dat is aan het Ministerie van Binnenlandse Zaken, de regering,” zegt hij.
Het tegengaan van bootjes, het wegwerken van achterstanden, het sluiten van hotels, het handhaven van regels en het herstellen van het vertrouwen in het systeem behoren tot de prioriteiten van het ministerie. Het oplossen van deze problemen is een van de belangrijkste uitdagingen voor het kabinet onder leiding van Starmer.
