Inleiding tot de nieuwe Amerikaanse veiligheidsstrategie
Op 6 december 2025 presenteerde de Amerikaanse overheid een nieuwe nationale veiligheidsstrategie die inzicht biedt in hoe President Trump de mondiale situatie en de positie van de Verenigde Staten daarin ziet. Deze strategiedocument, bestaande uit 33 pagina’s, markeert een fundamentele verandering in het buitenlandse beleid van de VS, dat decennia lang grotendeels consistent bleef onder verschillende administraties.
De kernpunten van de strategie
Volgens het rapport is het Amerikaanse beleid vaak verkeerd uitgelegd, en wordt nu gestreefd naar een veel minder uitgebreide en meer gerichte aanpak. Het document onderstreept dat de strategische belangen van de VS tegenwoordig veel nauwer zijn afgebakend dan ooit in de moderne geschiedenis, met enkele opvallende voorspellingen:
- Europa wordt geconfronteerd met een ‘beschavendingsproces van beschaving’, waarbij over twintig jaar of minder het continent niet meer herkenbaar zal zijn.
- Verschillende NAVO-lidstaten zullen binnen enkele decennia de meerderheid van niet-Europeaanse aard zijn.
- Amerika zal zich terugtrekken uit de last die het Midden-Oosten met zich meebrengt, omdat het gebied nu wordt gezien als een bron en bestemming van internationale investeringen.
- In het Westen zou beleid gericht moeten zijn op het ‘werven en uitbreiden’, teneinde de Amerikaanse dominantie te herstellen.
- Afrika moet focussen op handel in plaats van het verspreiden van liberale ideologie.
Deze punten illustreren een opvallende strategische koerswijziging die zich snel heeft ontwikkeld in het afgelopen jaar. Het document introduceert het einde van de gedachte dat de VS als hoeder van een democratisch, op regels gebaseerd wereldorde fungeert.
De strategie benadrukt dat veel Amerikaanse buitenlandse beleidselite zichzelf heeft overtuigd dat permanente dominantie wereldwijd in het beste belang van het land was. Toch stelt het rapport dat de belangen van andere staten slechts relevant zijn wanneer zij direct onze belangen bedreigen.
Vergelijking met eerdere strategieën
Elke Amerikaanse president publiceert ten minste één nationale veiligheidsstrategie binnen een ambtstermijn. De nieuwe strategie verschilt sterk van die van president Biden uit 2022, die vooral de solidariteit van de EU en de collectieve Europese veiligheid benadrukte. Ook is hij afwijkend van het document van Trump uit 2017, dat het mondiale conflict zag als strijd tussen repressieve regimes en vrije samenlevingen. De nieuwe focus ligt op het belang van handel en het vermijden van het opleggen van waarden, waarbij diplomatie centraal staat.
Massamigratie en Europa
De strategiedocumentatie is kritisch over massamigratie. Het waarschuwt dat onbeheersbare migratie het concept van de natiestaat ondermijnt, wat mogelijk de strategische allianties van de VS kan schaden. Vooral Europa krijgt stevige kritieken: volgens het rapport zal het continent in twintig jaar niet meer herkenbaar zijn.
De tekst wijst erop dat veel Europese landen momenteel geen sterke economieën en militaire capaciteiten overhouden om betrouwbare bondgenoten te blijven. Het pleit voor het behoud van de Europese identiteit en het herstel van zelfvertrouwen, en verwerpt de focus op regelgeving en bureaucratische belemmeringen als mislukte strategie.
Wat betreft het conflict in Oekraïne is de tekst kritisch over de houding van Europese landen, vooral die in stabiele minderheidsregeringen die democratische principes ondermijnen. Het document stelt dat veel Europeanen vrede willen, maar dat politieke besluiten daar niet altijd in reflecteren, mede door subversief gedrag van regeringen.
De Amerikaanse strategie geeft ook aan dat het ondersteunen van ‘patriottische Europese partijen’ wordt beschouwd als een rechtlijnige koers, wat een grote afwijking betekent ten opzichte van eerdere principes van niet ingrijpen in de binnenlandse politiek van allies.
Relaties met Rusland en de geopolitieke implicaties
Wat betreft de relatie met Rusland, noemt het document de mogelijkheid van oorlog, maar zonder expliciet te stellen dat de VS militair betrokken zal zijn. Het pleit voor Amerikaanse diplomatie om strategische stabiliteit te herstellen en conflictrisico’s te verminderen binnen Europa.
Supply chain en het Aziatisch-Pacifisch gebied
De nieuwe strategie positioneert Azië en de Indo-Pacificregio als kansen voor strategische samenwerking. Trump bouwt actieve allianties en versterkt banden die, zo stelt men, de basis vormen voor veiligheid en welvaart op lange termijn. Bij China wordt gestreefd naar economische vitaliteit door een evenwichtige economische relatie en het voorkomen van oorlog via afschrikking.
De aanpak beperkt zich niet tot geopolitiek maar omvat ook economische beleidsvorming. Versterking van militaire capaciteit wordt gezien als essentieel voor de afweer en stabiliteit, en wordt gecombineerd met een terughoudend economisch beleid om te voorkomen dat conflicten ontstaan.
Invloedssferen en Latijns-Amerika
Het Amerikaanse beleid richt zich ook op de invloedssfeer in het westelijk halfrond. Het document onderstreept dat de VS haar invloed wil herstellen via hernieuwde toepassing van de Monroe-doctrine, om de dominantie in de regio te waarborgen en strategisch belangrijke gebieden te beschermen.
Het waarschuwt dat buitenlandse mogendheden niet in staat mogen zijn om militaire of strategische assets in de regio te plaatsen of te controleren.
